Sosyal Fobi (Sosyal Anksiyete Bozukluğu), çocuk ve ergenlerin sosyal ortamlarda başkaları tarafından değerlendirilme, eleştirilme veya küçük düşme korkusu nedeniyle yoğun kaygı yaşaması ile karakterize bir durumdur. Bu kaygı, günlük sosyal etkileşimleri belirgin şekilde zorlaştırabilir.
Sosyal fobisi olan çocuk ve ergenlerde sınıfta söz almaktan kaçınma, topluluk önünde konuşmaktan çekinme, yeni insanlarla tanışmaktan kaçınma ve sosyal etkinliklere katılmak istememe gibi davranışlar görülebilir. Bu durum zamanla arkadaş ilişkilerinde zayıflamaya ve akademik katılımda azalmaya yol açabilir.
Sosyal fobinin gelişiminde genetik yatkınlık, çekingen mizaç, olumsuz sosyal deneyimler ve eleştirel aile tutumları etkili olabilir. Kişi, sosyal durumları tehdit edici olarak algıladığında kaygı düzeyi artar ve kaçınma davranışları güçlenerek devam eder.
Tedavi sürecinde amaç, sosyal kaygıyı azaltmak ve çocuğun sosyal ortamlarda daha güvenli ve işlevsel davranabilmesini sağlamaktır. Bilişsel davranışçı terapi, maruz bırakma çalışmaları, sosyal beceri eğitimi ve aile desteği etkili yöntemler arasında yer alır. Uygun destek ile çocuk ve ergenler sosyal ilişkilerinde daha rahat ve özgüvenli hale gelebilir.
Uzm. Dr. Mehmet ÇolakÇocuk ve Ergen Psikiyatristi