Depresyon, çocuk ve ergenlerde sürekli üzgün duygu durumu, ilgi ve zevk kaybı, enerji azalması ve günlük yaşam işlevlerinde belirgin düşüş ile karakterize bir duygu durum bozukluğudur. Bu durum yalnızca “üzüntü” hali değildir; düşünce, duygu ve davranış alanlarını etkileyen klinik bir tablodur.
Çocuk ve ergenlerde depresyon; içine kapanma, ders başarısında düşüş, sosyal etkinliklerden çekilme, uyku ve iştah değişiklikleri, sinirlilik ve motivasyon kaybı şeklinde görülebilir. Daha büyük yaşlarda değersizlik düşünceleri, suçluluk hissi ve geleceğe dair umutsuzluk da tabloya eşlik edebilir.
Depresyonun gelişiminde genetik yatkınlık, biyolojik faktörler, stresli yaşam olayları, aile içi çatışmalar ve sosyal zorluklar etkili olabilir. Ergenlerde duygular bazen yoğun öfke, davranış problemleri veya riskli davranışlar şeklinde de dışa vurulabilir.
Tedavi sürecinde psikoterapi, aile desteği, okul iş birliği ve gerektiğinde ilaç tedavisi önemli rol oynar. Amaç yalnızca belirtileri azaltmak değil, çocuğun duygusal dayanıklılığını artırmak ve sağlıklı baş etme becerileri kazandırmaktır. Erken müdahale ile depresyonun etkileri belirgin şekilde azaltılabilir.
Uzm. Dr. Mehmet ÇolakÇocuk ve Ergen Psikiyatristi