Davranım Bozukluğu, çocuk ve ergenlerde başkalarının haklarını ihlal eden, yaşa uygun sosyal normlara ve kurallara sürekli olarak uymama ile karakterize ciddi bir davranış örüntüsüdür. Bu durum, basit yaramazlık ya da geçici davranış sorunlarından farklı olarak daha kalıcı, tekrarlayıcı ve işlevselliği belirgin şekilde bozan bir tabloyu ifade eder.
Davranım bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde sıklıkla yalan söyleme, hırsızlık, kuralları ciddi şekilde ihlal etme, okula gitmeme, evden kaçma, kavga etme ve başkalarına zarar verme gibi davranışlar görülebilir. Bu davranışlar hem aile içinde hem de okul ve sosyal çevrede ciddi uyum problemlerine yol açabilir.
Bu bozukluğun ortaya çıkmasında bireysel özellikler, aile içi çatışmalar, ihmal veya tutarsız disiplin uygulamaları, travmatik yaşantılar ve çevresel risk faktörleri rol oynayabilir. Erken dönemde fark edilmesi, ilerleyen yaşlarda daha ciddi psikososyal sorunların önlenmesi açısından büyük önem taşır.
Tedavi süreci çok yönlü bir yaklaşım gerektirir. Aile eğitimi, bireysel terapi, davranışçı müdahaleler ve okul ile iş birliği temel bileşenlerdir. Gerekli durumlarda psikiyatrik değerlendirme ile ek destekler planlanabilir. Uygun ve düzenli bir müdahale ile davranış kontrolü geliştirilebilir, sosyal uyum artırılabilir ve çocuğun işlevselliği güçlendirilebilir.
Uzm. Dr. Mehmet ÇolakÇocuk ve Ergen Psikiyatristi